Vertrouw op slimme leraren PDF Print E-mail

Het is zomer, dus ik stop er een maand of twee mee. Vlak voor de laatste echt grote lerarenvakantie een afsluitende overdenking.

Het Onderwijsblad  nummer 12  2012

De maand juni voelt als vanouds; I’m all used up. Vroeger bracht die uitputting me in paniek. Het is ook paradoxaal; het aantal lessen loopt terug en ik ga alleen maar verder kapot. In de ochtend wel of geen koffie is ineens een hele beslissing. Eerst naar de keuken, dan zo’n baksteen van Douwe Egberts openmaken, de koffie in de filter, water in het apparaat, wachten, inschenken. Laat maar, ik pak wel cola.

In mijn beginperiode riep dit energieverlies slechts één vraag op; hoe moet dat na de zomer, met volle bak lessen, in tot de rand toe gevulde lokalen? Het heeft zeker vijf jaar geduurd voordat ik besefte, dit benauwde gevoel hoort bij het beroep. Sindsdien werkt juni louterend; ik laat het gaan. De was hoopt zich op, het huis vervuilt, de buren klagen over mijn woekerende tuin en echt, het komt allemaal goed. Juli transformeert inertie weer als vanzelf in ambitie. Maar nu geef ik mijn lessen en verder doe ik weinig meer dan praten, eten, drinken en rondhangen.

Zo ook tijdens een tussenuur op school. Het koffiezetapparaat in de lerarenkamer geeft me na een druk op de knop een beker cappuccino. Ik zoek een computer, klik naar het internet en begin met het dagelijkse quotum verbeterplannetjes voor het onderwijs. Deze keer wil Groen Links de basisschool van zeven uur in de ochtend tot zeven uur in de avond open houden. VVD nestor Bolkenstein pleit voor een toelatingstoets rekenen en taal voor het hoger onderwijs. Tofik Dibi wil de middenschool invoeren. Een vakbondsleider ziet iets in het afschaffen van het doubleren. En zo gaat het maar door. Bijdehante onderwijsplannetjes van buitenstaanders zijn als diarree van een cholerapatiënt; niet te stoppen en het stinkt. Want echt, het is allemaal onzin. En nee, ik ga het niet uitleggen. Je bedenkt de argumenten zelf maar.

Geërgerd surf ik naar de New York Times. Eigenlijk voor het basketballnieuws, maar ik stop bij Garry Gutting, een filosoof, verbonden aan Notre Dame, een topuniversiteit in de VS. De onderwijsevaluaties naderen en Gutting ziet die met vertrouwen tegemoet. Want Notre Dame werft slechts één soort docenten. Zij hebben ‘a high level of intelligence, enthusiasm for ideas and an ability to communicate. In this regard, they are like those who go into other knowledge-based professions like law, medicine, engineering and architecture[1].’ Gutting vraagt zich af waarom het algemeen vormend onderwijs zijn personeel niet op dezelfde kwaliteiten werft? De laatste decennia lijken scholen echter vooral te vertrouwen op onderwijsplannen van buitenstaanders. En wat is het resultaat? A series of failed panaceas (new math,, discovery-based learning etc.). Kies daarom liever slimme leraren. Die bedenken hun eigen oplossingen en begrijpen oplossingen van anderen beter.

Kortom, weg met die k*tplannetjes van buitenstaanders! Vertrouw op het probleemoplossend vermogen van de intelligente leraar! Ziehier in een notendop de onderwijsagenda voor de verkiezingen in september. Maar eerst komt de heerlijke zomer die dit schooljaar oud maakt en het verlangen naar een nieuw voedt. Geniet!